Portal Wtorek - 18 grudnia 2018 Bogusława, Gracjana, Laury     Radosnych i pełnych ciepła rodzinnego Świąt Narodzin Chrystusa, oraz dużo szczęścia i pomyślności w Nowym Roku - życzą wszystkim uczestnicy projektu -"Interaktywna Polska"
Szukaj     Szukaj wg branż Dodaj wpis
Menu
2005-12-30 Druga młodość sześćdziesięciolatka

Jubileusz KS Dunajec Nowy Sącz 1945-2005

Dunajec wkracza w 61. rok swej działalności. Niewiele istnieje do dzisiaj w naszym kraju organizacji sportowych, które aktywność podjęły w roku 1945, tuż po ustaniu wojennej zawieruchy, a właściwie jeszcze w trakcie jej wygaszania.

60 lat to szmat historii. To kilka ludzkich pokoleń. To lata sportowych zwycięstw i porażek, radości i smutków. To po prostu trudna do przeliczenia ilość osobowych życiorysów, z których tkana była i tworzona jest nadal, historia obecnego Klubu Sportowego Dunajec Nowy Sącz.

Tak było

A zaczęło się wszystko 21 marca 1945 r. Tego dnia spotkała się grupka 25 społecznych zapaleńców, by powołać do życia Robotniczy Klub Sportowy Świt Nowy Sącz. Trzy dni później rozpoczął on swoją oficjalną działalność. Pierwszy zarząd utworzyli: Bolesław Kosecki - prezes, Józef Jękot - wiceprezes, Karol Ziobro - sekretarz, Karol Kuczyński - gospodarz obiektu, Czesław Sobecki - skarbnik oraz Jan Antoniszczak, Jan Biernacki, Tadeusz Cudek, Antoni Górka i Mieczysław Janusz - członkowie.

W 1949 r. Świt zmienił swą nazwę na Koło Sportowe Spójnia. W 1955 roku dokonała się fuzja Spójni z Wojskowym Klubem Sportowym Podhale, w wyniku czego w pejzażu nowosądeckim pojawił się Klub Sportowy Sparta. W 1957 r. organizacja po raz kolejny przechrzciła się, przyjmując tym razem miano Klubu Sportowego Sparta - Dunajec. W miarę upływu czasu, do działalności Sparty - Dunajca coraz aktywniej zaczęli włączać się oficerowie ze stacjonującej w Nowym Sączu jednostki WOP, co w efekcie doprowadziło 3 maja 1959 r. do przekształcenia organizacji w Wojskowo-Cywilny Klub Sportowy Dunajec. Przetrwał on pod swą nazwą do czerwca 1999 roku, kiedy to prezesem, jednocześnie głównym sponsorem klubu został znany sądecki rzemieślnik Andrzej Danek, a klub przyjął nazwę KS Dunajec.

Wracając jeszcze do najczęściej wspominanego przez starszych sądeckich kibiców okresu aktywności WCKS Dunajec, godzi się odnotować nazwiska najbardziej oddanych w tym czasie klubowych działaczy. W latach 1959-1992 należeli do nich: Edward Górczyński, Tadeusz Widuliński, Antoni Kawecki, Wiesław Skwarka, nieoceniony ekonomista Artur Sowa, Grzegorz Kośmider, Maria Kuś, Kazimierz Bieńkowski, Zdzisław Popiela (długoletni, legendarny sekretarz klubu), Bogusław Kołsut, Władysław Mężyk, Ryszard Filipiak, Wiesław Furmanek, Kazimierz Kuropeska, Marian Szabłowski oraz Andrzej Sandera. W ostatnim okresie działalności klubu, jako najbardziej oddanych klubowi ludzi wskazać natomiast należy m.in.: Ryszarda Filipowicza, Jana Frączka, Jana Juszyńskiego, Andrzeja Dańko, Józefa Lasyka, Józefa Mordarskiego, Bogdana Mężyka, Barbarę Petrażycką, Leszka Machetę, Krystynę Szafraniec, Pawła Mrzygłoda, Andrzeja Rożka.

Dodajmy, że na przestrzeni 60 lat w klubie z ul. Kościuszki sport uprawiano aż w 21 dyscyplinach! Dzisiaj zostały tylko dwie: piłka nożna oraz piłka siatkowa mężczyzn.

Poczet prezesów

W okresie sześćdziesięcioletniej działalności klubu, na czele jego zarządu stało 16 prezesów. Oto ich poczet: 1945-1946: Bolesław Kosecki (Świt), 1946-1949: Józef Schumacher (Świt), 1949-1952: Adam Szczepanek (Spójnia), 1952-1953: Bolesław Krzysztoń (Spójnia), 1953-1955: Adam Szczepanek (Spójnia), 1955-1957: Zdzisław Młyniec (Sparta), 1957-1959: Karol Ziobro (Sparta - Dunajec), 1959-1960: ppłk Stanisław Gądek (WCKS Dunajec), 1960-1961: mjr Julian Strecker (WCKS Dunajec), 1961-1973: ppłk Franciszek Buczkowski (WCKS Dunajec), 1973-1978: płk Stanisław Wąs (WCKS Dunajec), 1978-1989: Józef Biernat (WCKS Dunajec), 1989-1994: Ryszard Gurbowicz (WCKS Dunajec), 1994-1996: Kunegunda Olchawa-Godawska (WCKS Dunajec), 1996-1999: Jakub Potoczek (WCKS Dunajec), 1999-do chwili obecnej: Andrzej Danek (KS Dunajec).

Sekcja piłki nożnej

Natychmiast po oficjalnym zarejestrowaniu klubu, sekcja piłki nożnej zgłoszona została do rozgrywek grupy I - wschodniej klasy C Podokręgu KOZPN. Już pierwszy sezon okazał się dla Świtu korzystny. W rywalizacji uplasował się on na drugim miejscu, ustępując jedynie drużynie Sandecji Ib. W tym okresie gwiazdą numer jeden sądeckiego klubu był Piotr Kuczyński, który jako pierwszy zawodnik wywodzący się z tego terenu zrobił ogólnokrajową karierę, reprezentując barwy m. in. Cracovii.

Począwszy od roku 1947 klub z Nowego Sącza z różnym skutkiem uczestniczył w mistrzostwach organizowanych przez podokręg tarnowski, grywał również w krakowskich klasach A i lidze okręgowej. Po raz ostatni w ubiegłym wieku Dunajec wystąpił w IV lidze w sezonie 1987/88. Zajął w niej ostatnie miejsce i spadł do klasy okręgowej.

Od tego momentu daje się zauważyć stopniowy regres sekcji piłki nożnej. Dopiero w roku 1999 losami klubu zainteresował się właściciel sieci piekarni w Nowym Sączu Andrzej Danek. Zainwestował w upadający klub sporo prywatnych pieniędzy, dzięki czemu udało się zbudować solidną drużynę futbolową. W kolejnych sezonach wspinała się ona konsekwentnie w piłkarskiej hierarchii, by w efekcie ponownie zameldować się w IV lidze. Występuje w niej trzeci sezon z rzędu. W sezonie 2005/2006 prowadzili ją trenerzy: Bogusław Szczecina, Leszek Zemełka, a od rundy wiosennej szkoleniowcem będzie Tadeusz Kazała.

Od kilku lat znakomicie prowadzona jest w Dunajcu praca z najmłodszymi adeptami futbolu. Juniorzy przed półtora rokiem wywalczyli tytuły wicemistrzów Małopolski, a na półmetku obecnie trwających rozgrywek prowadzą w Małopolskiej Lidze Juniorów. Trampkarze należą do najlepszych w okręgu nowosądeckim, uczestnicząc w licznych turniejach międzynarodowych. Te sukcesy oraz systematyczne treningi, gwarantujące nieprzerwany dopływ młodych zawodników do ekip "dorosłych", wynikają ze świetnej pracy trenerów: Piotra Śmietany, Tadeusza Kazały, a także Jacka Ruchały oraz Krzysztofa Szczepańskiego.

Najbardziej oddani sekcji piłki nożnej działacze Dunajca, poza kolejnymi prezesami klubu, to: Władysław Żaroffe, Józef Łątka, Andrzej Bartosik, Julian Strecker, Ernest Czech, Józef Szymański, Kazimierz Chapko, Zygmunt Wystarczyk, Wiesław Skwarka, Bogumiła Dąbrowska, Barbara Hille, Roman Żabiński, Kazimierz Bieńkowski, Franciszek Jancarzyk, Zdzisław Popiela, Ryszard Filipowicz, Józef Lasyk i Andrzej Dańko. Najwybitniejsi trenerzy, pod wodzą których piłkarze sięgali po największe sukcesy: Tadeusz Konieczny, Stanisław Chwastowicz, Wiesław Stawiarz, Jerzy Ligęza, Tadeusz Bednarek, Zbigniew Drożdż, Józef Bodziony, Marek Sadlisz i Bogusław Szczecina.

Historię piłkarskiej sekcji tworzyli tacy oto zawodnicy: Zygmunt Dudek, Marian Fałowski, Zbigniew Chowaniec, Aleksander Kłak, Mariusz Zając - bramkarze, Adam Straub, Zbigniew Ciuła, Tadeusz Bednarek, Józef Bodziony, Władysław Machowicz, Tadeusz Hudzicki, Jerzy Kmak, Marian Rzaski, Ryszard Filipowicz, Bogdan Maślanka, Krzysztof Szczepański, Marek Ajdukiewicz, Marian Baczyński, Józef Brudziński, Ryszard Baziak, Jacek Baraniec, Leszek Zemełka, Tadeusz Fałowski, Mariusz Krawczyk, Paweł Czernecki - obrońcy, Władysław Pawlikowski, Aleksander Stępniowski, Piotr Kuczyński, Tadeusz Konieczny, Zbigniew Drożdż, Mieczysław Gwiżdż, Bogdan Oberjanek, Zenon Mandryk, Józef Małek, Ignacy Majoch, Jarosław Migacz, Andrzej Słomka, Jan Bogdański, Władysław Jancarzyk, Zbigniew Lach, Janusz Filip, Władysław Szczerba, Marek Sadlisz, Bogusław Szczecina, Tadeusz Kulczyk, Waldemar Słowik, Piotr Świerczewski (najsławniejszy bez wątpienia wychowanek klubu: 70-krotny reprezentant Polski, srebrny medalista IO w Barcelonie w 1992 r.), Krzysztof Obiedziński, Rafał Smoleń, Sebastian Krupa, Janusz Świerad, Tomasz Ciastoń, Piotr Hejmej, Marcin Jasiński, Maciej Besbir, Mariusz Mężyk, Tomasz Mrowca - rozgrywający i napastnicy.

Saneczkarze

Sekcja powstała 5 stycznia 1950 r. Pierwszym trenerem był Antoni Gorgoń, zaś oddanymi działaczami - Czesław Zaremba i Mieczysław Drzała. Już trzy tygodnie później - dokładnie 26 stycznia - sekcja zarejestrowana została w Polskim Związku Narciarskim.

Przecierający szlaki medal mistrzostw Polski, jeszcze w tymże - 1951 roku, zdobyła trzecia w jedynkach kobiet Maria Bassara, zaś rok później na najwyższym stopniu podium stawali: Barbara Gorgoń oraz "dwójkarze": Stefan Ciapała - Józef Szymański. To był początek medalowego żniwa zawodników Spójni. Kolejne lata przyniosły znaczne pomnożenie dorobku. Najwięcej krążków z krajowych czempionatów przywozili: wspomniana Barbara Gorgoń, jej siostra - Antonina, Anna Czaja, Lucjan Kudzia, Ryszard Pędrak i Zbigniew Gawior, a później wychowankowie wielkiego Ryszarda Gurbowicza Zdzisław Janisz i Ryszard Oracz.

Z czasem aktywność sekcji saneczkarskiej w Dunajcu zaczynała systematycznie zamierać. Jej działalność zawieszono ostatecznie w roku 1994.

Zanim jednak do tego doszło saneczkarki i saneczkarze Dunajca zdążyli zasłynąć również na arenach międzynarodowych. W 1958 roku najlepszych saneczkarzy globu gościła Krynica. Ekipa Polski oparta była w dużej mierze na reprezentantach Dunajca. I sądeczanie wstydu nie przynieśli. Wicemistrzem świata w jedynkach został Ryszard Pędrak. Brązowe medale przypadły w udziale Barbarze Gorgoniównej oraz dwójce mieszanej: Ryszardowi Pędrakowi, startującemu w parze z Haliną Lachetą.

Sportowcy z WCKS Dunajec dostąpili także zaszczytu reprezentowania barw narodowych podczas Igrzysk Olimpijskich. Nowosądeczanie startowali na torach w Innsbrucku, w Grenoble i w Sapporo. Oto ich dorobek:

n Innsbruck, 1964 r.: Barbara Gorgoń - piąte miejsce w kobiecych jedynkach;

n Grenoble, 1968: Zbigniew Gawior - czwarta pozycja w jedynkach mężczyzn, Jadwiga Damse - piąta lokata w jedynkach kobiet, Lucjan Kudzia, startujący w parze ze Stanisławem Paczką - trzynaste miejsce w dwójkach mężczyzn. Trenerem polskiej ekipy saneczkarskiej był w Grenoble Ryszard Gurbowicz, późniejszy szkoleniowiec kadry juniorów i długoletni prezes WCKS Dunajec;

n Sapporo, 1972: dwójka Lucjan Kudzia - Ryszard Gawior (SNPTT Zakopane) - dziewiąte miejsce, Lucjan Kudzia w jedynkach - trzynasta lokata.

Bobsleiści

W 1956 r., podczas olimpiady w Cortinie D'Ampezzo, bobslejowa czwórka ówczesnej Spójni: Aleksander Habela, Stefan Ciapała, Jerzy Olesiak i Józef Szymański, mimo archaicznego sprzętu, uplasowała się w czwórkach na piętnastym miejscu. O "oczko" niżej sklasyfikowani zostali w dwójkach Ciapała i Habela. To był największy sukces sądeckich "bobów".

Medale i tytuły mistrzów Polski stawały się chlebem powszednim. Zawodnicy dzisiejszego Dunajca sprawdzali swe umiejętności i na torach zagranicznych. Przyznać trzeba, że w konfrontacji z rywalami z Włoch, Niemiec, Austrii czy Szwajcarii czynili to z zupełnie przyzwoitym skutkiem, plasując się na miejscach w pierwszej dziesiątce mistrzostw świata i Europy.

Sekcja bobslejowa w Dunajcu przestała istnieć w roku 1963.

Kajakarscy "górale"

Nie ulega wątpliwości, że najwięcej medali mistrzostw Polski, a także Europy i świata przysporzyli Dunajcowi kajakarze górscy. Sekcja powstała 16 sierpnia 1951 r. Nie istniała jednak długo, bowiem tylko przez kilka lat. Do życia przywrócono ją dopiero w 1969 r. Od tego czasu zawodnicy Dunajca zaczęli regularnie zdobywać medale podczas mistrzostw Polski. Sięgali jednocześnie po najwyższe światowe laury, dostąpili godności reprezentowania barw narodowych podczas Igrzysk Olimpijskich. Na wymienienie wszystkich krajowych zdobyczy (pierwsze złoto w C-2 wywalczyli w 1969 r. Adam Gajdek i Jan Żołnierowicz), ramy niniejszego tekstu są zbyt wąskie. Odnotujmy więc przynajmniej te międzynarodowe.

Niewątpliwie największym echem odbił się w sportowym świecie olimpijski debiut kajakarzy górskich z Nowego Sącza podczas Igrzysk w Monachium w roku 1972. Na torze w Augsburgu, obok zawodników Startu, wystartowali również wodniacy z Dunajca. I trzeba przyznać, że spisali się zupełnie dobrze. Najwyżej, bo na piątym miejscu w konkurencji kanadyjek dwójek (C-2) uplasowali się Jan Frączek i Ryszard Seruga. Na miejscu siedemnastym sklasyfikowana została inna para Dunajca Maciej Rychta - Zbigniew Leśniak. W kajakarskich jedynkach Wojciech Gawroński był 23.

Po 24-letniej przerwie na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie w roku 1996 wystartował w konkurencji kajakowych jedynek Jerzy Sandera. Powtórzył wynik Gawrońskiego sprzed niemal ćwierćwiecza i sklasyfikowany został na 23. pozycji.

Pokaźny medalowy plon przyniosły występy zawodników Dunajca podczas mistrzostw świata w kajakowym slalomie i zjeździe. Oto ten dorobek:

n Wojciech Gawroński: 1973 - srebrny medal w K-1 razy 3, brązowy medal w K-1; 1977 - brązowy medal w K-1 razy 3;

n Jan Frączek - Ryszard Seruga: 1975 - brązowy medal w C-2 razy 3, 1977 - brązowy medal w C-2 razy 3: 1979 - złoty medal w C-2 razy 3;

n Zbigniew Leśniak - Maciej Rychta: 1975 - brązowy medal w C-2 razy 3, 1977 - brązowy medal w C-2 razy 3.

Jak już wspomnieliśmy, olimpijczykiem z Atlanty był Jerzy Sandera w K-1, zaś blisko podium mistrzostw świata stawał kanadyjkarz Grzegorz Sierota.

Trenerami reprezentantów Polski podczas międzynarodowych zawodów byli: Antoni Kurcz, Władysław Olchawa, Wojciech Gawroński, Jan Frączek oraz Kazimierz Kuropeska.

Sekcja kajakarska w Dunajcu nie istnieje od czterech lat. Sprzęt przekazany został do SKS Start Nowy Sącz.

Zawadiaccy bokserzy

Nieocenionym materiałem źródłowym jest w przypadku sekcji bokserskiej dwutomowa kronika, spisana ręcznie przez Adama Górnickiego, którą udostępnił nam jego syn - Marek. Wynika z niej, że inicjatorem pięściarskich ringowych zmagań w dzisiejszym Dunajcu był pasjonat sportowy Stanisław Horwath. To on rzucił pomysł, by w oparciu o zadziornych sądeczan oraz żołnierzy, odbywających służbę wojskową w Karpackiej Brygadzie WOP, utworzyć drużynę, która mogłaby reprezentować miasto w rozgrywkach ligowych. Horwathowi w sukurs przyszli Stanisław Bereś i Zdzisław Cieśla, zaś trenerem został Tadeusz Dobosz.

Pierwsze sukcesy przyszły w latach 1953-1954, kiedy to tytuły mistrzów okręgu krakowskiego zdobywali: Józef Mamak, Władysław Zadarko, Józef Janczy i Bronisław Rogala. Oprócz wymienionych, czołowym zawodnikiem sekcji był również Józef Pazgan. Później nastał kryzys.

Sytuacja zaczęła się odmieniać w 1960 r. 1 marca w roli szkoleniowca Dunajca pojawił się Albin Kulec, który poprzednio prowadził treningi w Góralu Żywiec. Sądeczanie niejako z marszu zajęli pierwsze miejsce w klasie A, co wiązało się z awansem do ligi okręgowej. Fakt ten zbiegł się z rozwiązaniem sekcji bokserskiej w Sandecji, która swych zawodników przekazała właśnie do Dunajca. Efekty tej ożywionej działalności przyszły w sezonie 1963/64, kiedy to WCKS Dunajec po raz drugi w swej historii wywalczył tytuł wicemistrzów ligi okręgowej (pierwsze miejsce zajęła Unia Oświęcim). Oto nazwiska autorów tego sukcesu: Waldemar Janik, Franciszek Papke, Stanisław Krawczyk, Eugeniusz Adamczyk, Władysław Zadarko, Bogusław Łukasik, Robert Stanek, Aleksander Szycik, Paweł Cieśla, Maciej Bocheński, Jerzy Radliński, Edward Porębski, Michał Węgrzynek, Zbigniew Solarczyk. W tym samym sezonie Marian Wajda uplasował się na pierwszym miejscu w kategorii piórkowej podczas mistrzostw okręgu krakowskiego juniorów.

W opisywanych latach 60. sądeczanie toczyli zacięte zawody ligowe, wygrywając m. in. z Metalem Tarnów, Unią Oświęcim, Hutnikiem Ib i Wisłą Ib Kraków, Skawinką Skawina, Victorią Jaworzno, Górnikiem Libiąż czy Góralem Żywiec. W roku 1966 w barwach Dunajca walczyli: Stanisław Olchawa, Franciszek Papke, Waldemar Janik, Franciszek Brewczyński, Zdzisław Zboch, Karol Janisz, Czesław Kochanek, Adam Krzyżak, Eugeniusz Adamczyk i Stanisław Jach.

Wspomniane wcześniej zwycięstwa okazały się łabędzim śpiewem pięściarskiej drużyny z Nowego Sącza. W roku 1969 zarząd Dunajca podjął decyzję o rozwiązaniu sekcji bokserskiej.

Inne sekcje

Historię sekcji piłki siatkowej mężczyzn i kobiet, piłki ręcznej oraz narciarstwa alpejskiego przybliżaliśmy już przed kilkoma tygodniami na łamach "Dziennika". Przypomnijmy więc tylko, że siatkarki w szczytowym okresie swej działalności występowały w III lidze, siatkarze wciąż grają w czołówce tejże ligi, zaś piłkarze ręczni ubiegali się o awans do ligi drugiej. Narciarze natomiast dominowali pod koniec lat 60. i na początku lat 70. w ówczesnym podokręgu krakowskim, a do najlepszych zjazdowców należeli Piotr Raba oraz Jan Sejud.

W obecnym Klubie Sportowym Dunajec uprawiano ponadto następujące dyscypliny: skeleton, sporty motorowe, szachy, kolarstwo, żeglarstwo, strzelectwo, lekkoatletykę, brydż sportowy, pływanie, gimnastykę, kręglarstwo oraz dżudo.

DANIEL WEIMER > warto wiedzieć

Program uroczystości

Piątek, 30 grudnia 2005 r.

n godz. 15: msza św. w intencji klubu, odprawiona w kościele parafialnym św. Kazimierza

n godz. 16: hala sportowa przy ul. Kościuszki 1: akademia jubileuszowa, w trakcie której najbardziej zasłużonym dla Dunajca osobom wręczone zostaną odznaczenia i wyróżnienia, ogłoszone będą wyniki zorganizowanego przez "Dziennik Polski" plebiscytu na 10 najpopularniejszych sportowców klubu w jego historii, wystąpią Orkiestra Reprezentacyjnej Straży Granicznej, Zespół Folklorystyczny "Sądeczoki" oraz wokalista country Dominik Pachut oraz piosenkarki - siostry Izabela, Laura i Gabriela Szafrańskie z Lipnicy Wielkiej

Patronaty

Patronat honorowy nad jubileuszem: prezydent Nowego Sącza Józef Antoni Wiktor

Patrionat medialny: "Dziennik Polski", Regionalna Telewizja Kablowa oraz Insat.

"Dziennik Polski" 2005-12-30



ab


Aktualności
ARCHIWUM
© Wszelkie prawa zastrzeżone - INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: IA Telekom
wieliczka.eu - zaprasza Burmistrz Artur Kozioł